2009/Nov/15

วันนี้ตื่นแต่เช้าอาบน้ำสีฟัน ข้าวปลาไม่ต้องกินรีบเผ่นไปสถานีอย่างด่วน
โชคดีเจอพี่เชอรี่กับพี่ฝงเลยมีพี่ๆไปด้วย อบอุ่นเชียว ฮ่าๆๆ
พอถึงเคเซอุเอโนะ โทรหาเพื่อนๆ เมษบอกรอเพียงสิบห้านาทีจะปรากฎกาย
ส่วนไอ้เจกำลังวิ่งมา =__= ไม่น่าบอกมันเลยว่าสิบโมง ถึงตั้งสิบโมงครึ่ง วิ่งหน้าตั้งเลยไอ้เจ

รวมตัวกันพร้อมหน้าก็ไปหาของกิน เป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะเมษไม่ได้แตะข้าวมาตั้งแต่วันศุกร์ รอดมาได้วะอยากจะรู้ พอเห็นข้าวล่ะน่ากินเชียวนะเมษ ฮ่าๆๆ แต่คงไม่ทุเรศถ้าอิชั้นไม่เสร่อทำมิโสะหกใส่ตัวเอง น้ำหอมไม่ได้ฉีดเลยได้น้ำหอมกลิ่นมิโสะติดตัวไปทั้งวัน

ภารกิจตามหาดีวีดีนิวส์เริ่มขึ้นที่ชินจุกุ เพียงแอ่วทาวเวอร์เรคคอร์ดก็ตัดสินใจได้แล้วว่ามันคงสูญสิ้นไปจากญี่ปุ่นแล้วแน่ๆไอ้ดีวีดีล็อตลิมิเต็ดนั่น เอาล็อตธรรมดาก็ได้วะ ใช่ว่าต้องเพิ่งระบบเสียงราคาแพงอะไรมากมาย ขอแค่มีเสียงออกจากลำโพงก็พอ เก็บไปห้าแผ่น

ต่อจากนั้นก็เรื่อยเปื่อยกันที่โตเกียวแลนด์เพราะหมดสิ้นภารกิจไปแล้ว เพลินเชียว ได้ปากกามาซะแท่งนึง ปากกาไรวะดำเชียว ฮ่าๆๆ เหมาะแก่การพกไปทำงานแท้ๆ ซื้อไส้มาอีกอัน กะว่าชาตินี้จะไม่ได้มาที่นี่อีกแล้ว (เหรอวะ?)

เดินกันจนสะใจแล้วก็ไปนั่งชิวที่คาเฟ่ร้านกาแฟ เค้กบ้าอะไรวะ อร่อยชิบเป๋ง เค้กนมนั่นไง ฮ่าๆๆ ถ่ายรูปเก็บผลิตภัณฑ์ไว้เรียบร้อย ร้านก็สวยถึงจะกลิ่นบุหรี่หึ่งไปหน่อยก็เหอะ ที่สำคัญคุยเพลิน มองนาฬิกาอีก เลยเวลากลับที่ตั้งใจไปเรียบร้อย =___=

ก่อนจะกลับไปถึงอุเอโนะก็แวะปุริคุระเป็นที่ระทึกซะหน่อย ไอ้เจมันเป็นงานอย่างโปรจริงๆ กดเลือกนี่เร็วเชียว สมแล้วที่มันนอนชินจุกุ (เกี่ยว?) แล้วไอ้เจก็แยกกลับบ้านกลับช่องไป

เมษมาส่งที่อุเอโนะ(ประจำ) นัดแนะรอบรถอะไรกันเรียบร้อยก็ลาจาก สนุกแท้ๆวันนี้ มีเพื่อนในต่างแดนช่างแสนอภิรมย์ ยิ่งออกไปเที่ยวกันวันอากาศดีๆยิ่งบันเทิง คราวหน้าต้องเอาอีกซักที ฮ่าๆๆ

กลับมายังได้เจอไอ้คุณแมนกับเอมซังอีก เม้าเล็กเม้าน้อยก็แยกย้าย พออาบน้ำถึงมาเห็นว่ามีรอยช้ำอยู่ตามข้อมือสองข้าง ทั้งๆที่เมื่อวานยังดีๆอยู่เลย ไม่พ้นสงสัยเพราะหนังสือรุ่นคัตตุน อันอันสองเล่ม นิวส์ห้าแผ่น กับกระเป๋าสตาร์บัคส์จะทำพิษ ที่หิ้วๆเนี่ยได้ข่าวว่ามีของตัวเองแค่นิวส์อันนึง =___=" เก็บค่าหิ้วที่อีแยมซะดีมั้ย? สั่งหนังสือรุ่นไม่มีบอกกล่าว อันอันก็สองเล่ม มันจะฆ่าเพื่อนคาโตเกียวไม่มีบอกอ่ะ

เปิดเอ็มก็เจออาเจ้ คุณก้อย เพลิดเพลินรอเรากลับบ้าน น่ารักกันจริงๆ แต่อาเจ้ดันงานเข้าลบไฟล์ไปซะสิ้น ขอให้มันดึงกลับมาได้เถอะ เสียดายผู้ชายแทน

แต่ยังไงซะวันนี้ก็สนุกมากๆ ไม่ว่าอยู่ที่ไหนหรือเจอเรื่องแย่แค่ไหน ขอให้สุดท้ายยังมีเพื่อนไว้คอยอยู่คุยด้วยก็ดีที่สุดแล้ว

ดีแหละข้อดีของนาริตะ!!

2009/Sep/15

Somerset Hanoi
ไม่คิดว่าจะได้นอนห้องหรูหราไฮโซขนาดนี้เลยจริงๆชีวิต
นี่คือประเทศเพื่อนบ้านของเราจริงๆเหรอเนี่ย ฮ่าๆๆ
นี่มันคอนโดชัดๆ มันเข้าอยู่อาศัยได้เลยไม่ใช่แค่พักค้างคืน
ประทับใจ มีช่องสามให้ดูอีกตะหาก สมแล้วที่เราใกล้กัน
เหมือนเอาโรงแรมที่ฮาวายมารวมกับรีสอร์ทที่บาหลี
เสร็จแล้วเอามาไว้ที่สูงของฮานอย เริ่ดมาก

ไม่เสียดายที่มีวันหยุดที่นี่เลย หยุดแบบนี้ล้ำเลิศเหลือพรรณนา
ซ้ายก็บ้าน ขวาก็แสง แม่ชอบแน่ๆ ต้องถ่ายรูปไปอวด อิอิ
ถึงจะไปไหนไม่ได้แต่ก็ไม่เสียดาย อยากอยู่ที่แบบนี้อ่ะ
โต๊ะทำงานก็ใหญ่โต เตียงก็กว้าง โซฟาก็นุ่ม เฮ้ออออ
ครัวก็กว้าง ทำอะไรก็สะดวก มันดีจริงๆ
เสียดายอย่างเดียวที่อยู่คนเดียว

รอบนี้เจอเพื่อนเยอะ สนุกสนานเบิกบาน
ต่อให้มีเรื่องเครียดก็ทำอะไรเราไม่ได้
จิตใจเข้มแข็งเพราะเราไม่ใช่คนเดียวที่ซวย
คนที่โดนเหมือนกันก็เกลื่อนกลาดทั่วไป
โลกนี้ใครจะโชคดีมีคนอุ้มชูตลอดเวลาฟระ

ไชโย วันหยุด!!!

2009/Sep/11

Ala Moana Aloha
งวดนี้ช้ากว่าทุกมนุษย์เลยนะ
ไอ้เจ้ารอเงกแต่ก็ได้เจอกัน ได้เดินกับเพื่อนในฮาวาย
ฮ่าๆๆ มีความสุขไม่ต้องหง่าวลำพัง
อาหารเวียดนามก็อร่อยนะ สะใจที่ได้เยอะ
อิ่มข้ามวันกันเลยทีเดียว
แต่ที่แน่ๆ อาหารของทุกชาติมีไก่หมด

เสียดายจริงๆ ปีนี้ไม่มี 10 กันยายนเป็นของตัวเอง
แต่มี 9 กันยายน 2009 สองวันในชีวิต
โถอุจจี้ อยากแฮปปี้เบิร์ธเดย์ด้วยจริงๆนะ
ออกโชเน็นแล้วก็ดีใจด้วย หน้าตามีความสุข
อย่าลืมไปเยี่ยมไอ้หวัดเตี้ยแล้วนะทีรัก

เดี๋ยวก็จะได้กลับนาริตะแล้วววววว
แล้วก็ต้องไปป๊ะหน้านิออน เอ็งเสร็จแน่ อิอิ
มีใครมีหม้อมั้ยเนี่ย อยากปาร์ตี้สุกี้นะจ๊ะ

ดีใจคราวนี้ไม่ตาค้าง หลับสบายหายห่วง
ตื่นมาก็ใกล้ได้เวลา แหมจิบกาแฟเล่นเน็ตพอดี
กลับไปต้องไปจัดการหนังสือรุ่นเป็นอย่างแรก
สองเล่มเลยเรอะ หนักไปมะ แต่ก็พอโอเค ฮ่าๆๆ
บ่นมากเดี๋ยวโอรสสวรรค์พิโรธอีก โทษค่ะพ่อ

โอเช ไปอาบน้ำ เตรียมตัวเข้าครัว
ครัวของช้านนนนนนนนน